Translate

Στείλτε μας αποτελέσματα-συνθέσεις-νέα για τις κατηγορίες Α2-Β εθνικής στη διεύθυνση stathis70@gmail.com

Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

Δ. Χατζημμανουήλ: "Συρρίκνωση του αθλήματος και στον ακαδημαϊκό χώρο"

Την δική του προσέγγιση μας απέστειλε ο πρωην διεθνής αθλητής και νυν Επίκουρος καθηγητής Χειροσφαίρισης στα ΤΕΦΑΑ του ΑΠΘ, σχετικά με την αναφορά στην ακαδημαϊκή κοινότητα στην αρθρογραφία του Σωκράτη Βακάλη. Ακολουθεί το κείμενο του κ. Χατζημμανουήλ:

"Διάβασα πολύ προσεκτικά τα γραφόμενα του Σωκράτη Βακάλη και συμφωνώ σε μεγάλο μέρος για όλα όσα αναφέρει. Θα ήθελα επίσης να υπενθυμίσω ότι προσωπικά συμμετέχω στα δρώμενα του Ελληνικού χάντμπολ από το 1979-1980 (τότε έπαιξα το πρώτο επίσημο παιχνίδι ως αθλητής στην κατηγορία των ανδρών και σταμάτησα το 2002-2003) έως και σήμερα. Άλλοτε ως αθλητής και δη υψηλού επιπέδου (3ος Βαλκανιονίκης,
4ος σε συλλογικό επίπεδο στην Ευρώπη, κυπελλούχος και πρωταθλητής Ελλάδας), άλλοτε ως σωματειακός προπονητής (προπονητής Α.Σ. Καλλικράτης – βοηθός προπονητή ΤΡΙΤΩΝΑ, ΠΑΟΚ και προπονητής ηλικιακών σε πολλούς συλλόγους), άλλοτε ως ομοσπονδιακός προπονητής (ομοσπονδιακός προπονητής Τ/Φ στην εθνική νέων εφήβων και παίδων) και άλλοτε από τη θέση του μέλους ΔΕΠ των ΤΕΦΑΑ (ως επιστήμονας καθηγητής του αθλήματος σε ΑΕΙ), όπου βρίσκομαι μέχρι και σήμερα (επίκουρος καθηγητής ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ). Όλα αυτά τα χρόνια από όποιο πόστο και αν υπηρέτησα το άθλημα προσπάθησα πάντα για το καλύτερο και για τα μέγιστα αποτελέσματα.
   
Όμως θα πρέπει να πω ότι στην σημερινή κοινωνία μας, την κοινωνία του 21ου αιώνα, με όποιον τομέα και αν καταπιάνεσαι, αν δεν έχεις προεξοφλήσει την συνεργασία και την εξειδίκευση των ατόμων με τα οποία εμπλέκεσαι σε διεργασίες, δεν μπορείς να περιμένεις κάτι καλό αλλά ούτε και να έχεις θετικά αποτελέσματα. Επομένως το μόνο που σου μένει είναι να κάνεις καλά τη δουλειά σου και αυτό για το οποίο είσαι αποκλειστικά και μοναδικά υπεύθυνος. Κατά επέκταση λοιπόν, θα ήθελα να αναφερθώ στο σημείο στο οποίο γίνεται αναφορά για τους σοφούς του αθλήματος, τους επιστήμονες και τους καθηγητές που όπως αναφέρεται είναι συνυπεύθυνοι και τα βλέπουν όλα ρόδινα. Προσωπικά έχω ήσυχη την συνείδηση μου, γιατί ούτε ρόδινα τα βλέπω τα πράγματα αλλά ούτε και συνυπεύθυνος αισθάνομαι.
   
Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφερθώ στον εαυτό μου και μόνον σε αυτόν και να μην εκφράσω ένα σύνολο ανθρώπων που πέρασαν ή είναι και σήμερα στα Πανεπιστήμια και είναι οι σοφοί του αθλήματος. Προσωπικά εγώ μοχθώ καθημερινά τόσο σε ερευνητικό και συγγραφικό όσο και σε διδακτικό – εργαστηριακό  επίπεδο. Μπορώ να  παραθέσω τις δημοσιεύσεις μου σε ξένα και ελληνικά επιστημονικά περιοδικά όμως δε θέλω να περιαυτολογήσω, αλλά και ταυτόχρονα δε θέλω να εκπροσωπήσω κανέναν άλλον παρά μόνο τον εαυτό μου. Ο καθένας μπορεί να βρει τις ερευνητικές δημοσιεύσεις που έχει κάνει κάποιος επιστήμονας στο διαδίκτυο πολύ εύκολα.

Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι για μια καλή ερευνητική εργασία χρειάζεται ένας χρονικός μέσος όρος δυο ετών. Όσον αφορά στις δράσεις που προσωπικά έχω πάρει πρωτοβουλία και έχω φέρει σε πέρας και αφορούν διοργανώσεις σεμιναρίων, συνεδρίων και ημερίδων και αφορούν την επιστημονική προσέγγιση του αθλήματος, είναι και αυτές πολλές. Όσον αφορά τις συνεργασίες, δυστυχώς δεν μπορώ να παραθέσω όλες τις ενέργειες που έχουμε κάνει ως πανεπιστήμια (υπάρχει κατά καιρούς πληθώρα αιτημάτων για συνεργασίες τόσο προς τον ΣΥΠΧΕ όσο και προς την ΟΧΕ).

Μπορώ όμως να παραθέσω το τελευταίο μας αίτημα και το οποίο δεν απαντήθηκε ποτέ από την ΟΧΕ και έγινε αρχικά το 2015 (στα πλαίσια του Διεθνούς Συνεδρίου Χειροσφαίρισης που διοργάνωσε το ΤΕΦΑΑ του ΑΠΘ που έγινε στα Ιωάννινα) με μεταγενέστερη επιστολή το 2016. Παρών ήταν ο σημερινός πρόεδρος της επιτροπής εθνικών ομάδων της ΟΧΕ κ. Κρανιώτης, ως τότε αντιπρόεδρος της ΟΧΕ καθώς και ο πρώην Πρόεδρος του ΣΥΠΧΕ κ. Βαρελτζής. Ο κ. Κρανιώτης είχε δεσμευθεί τότε να καλέσει άμεσα τα μέλη ΔΕΠ των ΤΕΦΑΑ μαζί με τον ΣΥΠΧΕ και την ΟΧΕ σε μια κοινή σύσκεψη για την πορεία του αθλήματος. Μέχρι και σήμερα ουδέποτε πήραμε κάποια επίσημη ή ανεπίσημη απάντηση.

Συμπερασματικά λοιπόν δε θα πρέπει να τα βάζουμε όλα σε ένα τσουβάλι γιατί κατά αυτόν τον τρόπο ισοπεδώνουμε τα πάντα και αφαιρούμε τις εξαιρέσεις από τον κανόνα. Ακόμα δε θα πρέπει να έχουμε μια αρνητική επικριτική τάση σε όλους και σε όλα, γιατί όλα αυτά τα χρόνια υπήρξαν και υπάρχουν άνθρωποι που έδωσαν και δίνουν πολλά. Επομένως δε φταίνε όλοι. Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε όλοι μας είναι η αυτοκριτική μας.

Παρόλα αυτά συμφωνώ με τον κ. Βακάλη στο ότι θα μπορούσαμε να ήμασταν πολύ πιο μπροστά από την κάτω του μετρίου έως κακή κατάσταση στην οποία είμαστε, όμως δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά χωρίς τη βούληση, τη διάθεση και την πίστη για συνεργασία από ανθρώπους των φορέων του αθλήματος που έχουν εξειδίκευση στον τομέα τους. Τέλος θα ήθελα να κλείσω αυτόν τον σχολιασμό θέτοντας ότι τελευταίο καιρό υπάρχει συρρίκνωση του αθλήματος και στον ακαδημαϊκό χώρο και αυτό έχει να κάνει με την σημερινή λειτουργία του αθλήματος (ανύπαρκτη προβολή, ανύπαρκτη επαγγελματική αποκατάσταση, ανύπαρκτη οργάνωση και σχέση μεταξύ των φορέων του αθλήματος). Με λίγα λόγια μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά χωρίς να φταίνε.

Δημήτρης Χατζημανουήλ

Επίκουρος καθηγητής
Προπονητική Χειροσφαίρισης
ΣΕΦΑΑ ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ"

Δεν υπάρχουν σχόλια: